Słowiński Park Narodowy
Słowiński Park Narodowy powstał w 1967 roku i jest jednym z 23 parków narodowych w Polsce. Położony jest w środkowej części polskiego wybrzeża, w województwie pomorskim i swym zasięgiem obejmuje Mierzeję Łebską, Nizinę Gardeńsko-Łebską oraz wiele jezior, np. Łebsko (71,4 km2), Gardno (24,5 km2) czy Jezioro Smołdzińskie (43 ha). Poza tym przez teren Parku przepływa 7 rzek, z których największe to Łeba wpadająca do jeziora Łebsko. Słowiński Park Narodowy położony jest w okolicy Łeby, czyli jednego z najpopularniejszych miast letniskowych rodzimego wybrzeża. Łebę i jej okolice odwiedzają tysiące turystów spragnionych wypoczynku i kontaktu z piękną przyrodą. Krajobraz tego miejsca nie ma sobie równych, a Słowiński Park Narodowy nazywany jest potocznie krainą wody, wiatru i piasku.
Na obszarze Parku utworzono 12 rezerwatów ścisłych i 3 częściowe. Natomiast w 1977 roku Słowiński Park Narodowy został włączony przez UNESCO do sieci Światowych Rezerwatów Biosfery. Specyficznymi elementami parku są przymorskie jeziora, bagna, łąki, torfowiska, nadmorskie bory i lasy, a przede wszystkim wydmowy pas. Flora i fauna jest tu niezwykle bogata i niezmieniona od wieków. Do największych atrakcji Słowińskiego Parku Narodowego zaliczamy między innymi:
- Wydmy ruchome z najwyższą Górą Łącką (40 m n.p.m.),
- Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach,
- Latarnię morską Czołpino i ścieżkę przyrodniczą Latarnia,
- Świętą górę Kaszubów ? Rowokół z wieżą widokową i ścieżką przyrodniczą "Rowokół",
- Specjalistyczne ścieżki przyrodnicze: w Kluckim Lesie i w Obwodzie Ochronnym Żarnowska.